Shloka 32
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
विससर्ज शरांश्रित्रान् सुवर्णविकृतान् बहून् । नाशयन् शरवर्षाणि भारद्वाजस्य वीर्यवान् | तूर्ण चापविनिर्मुक्तैस्तदद्भुतमिवाभवत्
vaiśampāyana uvāca |
visasarja śarān śitrān suvarṇa-vikṛtān bahūn |
nāśayan śara-varṣāṇi bhāradvājasya vīryavān |
tūrṇaṃ cāpa-vinirmuktaiḥ tad adbhutam ivābhavat ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ វីរបុរសដ៏មានអំណាច បានបាញ់ព្រួញមុតស្រួចជាច្រើន ដែលបានកែច្នៃ និងតុបតែងដោយមាស។ ដោយក្រុមព្រួញរហ័សដែលចេញពីធ្នូរបស់គាត់ គាត់បានបន្តបំផ្លាញភ្លៀងព្រួញដែលកូនប្រុសរបស់ភារទ្វាជៈ (ទ្រូណា) បាញ់ចេញមក។ វាហាក់ដូចជាអស្ចារ្យណាស់—រូបភាពនៃសមត្ថភាពមានវិន័យក្នុងសង្គ្រាម ដែលជំនាញ និងភាពមាំមួន អាចឈ្នះបានសូម្បីតែការវាយប្រហារដ៏ខ្លាំងក្លារបស់គ្រូ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined prowess (vīrya guided by steadiness): even overwhelming force can be met by skillful, controlled response. In dharmic terms, it reflects kṣatriya-dharma—courage and competence exercised with alertness rather than panic.
A valiant archer (contextually Arjuna) releases many sharp, gold-adorned arrows and swiftly neutralizes the arrow-barrages of Droṇa (Bhāradvāja’s son). The speed and effectiveness of countering each volley makes the scene appear wondrous.