Shloka 32
Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
ततो5भिविद्ध: समरावमर्दी प्रबोधित: सिंह इव प्रसुप्त: । गाण्डीवधन्चा ऋषभ: कुरूणा- मजिद्दवागैः कर्णमियाय जिष्णु:,कुरुकुलके श्रेष्ठ पुरुष गाण्डीवधारी अर्जुन समर-भूमिमें शत्रुओंको रौंद डालनेवाले थे। वे सूतपुत्रके बाणोंसे घायल होकर सोये हुए सिंहके समान जाग उठे और विपक्षियोंपर सीधे आघात करनेवाले बाणोंद्वारा कर्णका सामना करनेके लिये आगे बढ़े
tato ’bhividdhaḥ samarāvamardī prabodhitaḥ siṁha iva prasuptaḥ | gāṇḍīvadhanvā ṛṣabhaḥ kurūṇām ajiddhavāgaiḥ karṇam iyāya jiṣṇuḥ ||
បន្ទាប់មក អរជុន—អ្នកបំបាក់សត្រូវក្នុងសង្គ្រាម—ត្រូវព្រួញរបស់កូនសូត្រ (កર્ણ) បាញ់ប៉ះ ហើយភ្ញាក់ឡើងដូចសិង្ហដែលត្រូវដាស់ពីដំណេក។ កាន់កាប់គន្ធីវៈ ជាវីរបុរសដ៏ប្រសើរនៃកូរុ អជ័យជ្នូ បានឈានទៅប្រឈមមុខកર્ણ ដោយបាញ់ព្រួញត្រង់ទៅលើភាគីប្រឆាំង។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores kṣatriya resolve: even when wounded, a warrior committed to duty does not collapse into fear or resentment but awakens to disciplined action, meeting challenge with steadiness and skill.
Arjuna is hit by Karṇa’s arrows; instead of faltering, he rises like a lion awakened from sleep, takes up the Gāṇḍīva, and advances to confront Karṇa with direct, forceful shafts.