Mahabharata — Virata Parva, Shloka 17
Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
वैशम्पायन उवाच त॑ मत्तमिव मातजुूं वीक्षमाणं वनस्पतिम् । अब्रवीद् भ्रातरं वीरं धर्मराजो युधिषछ्िर:
vaiśampāyana uvāca | taṁ mattam iva mātaṅgaṁ vīkṣamāṇaṁ vanaspatim | abravīd bhrātaraṁ vīraṁ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ ||
វៃសម្បាយណៈបាននិយាយថា៖ «ព្រះមហាក្សត្រ! និយាយដូច្នោះហើយ ប៊ីមសេននៅតែសម្លឹងមើលដើមឈើនោះ ដូចដំរីមហាក្សត្រដែលស្រវឹងកម្លាំង។ ទើបធម្មរាជ យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់បងប្រុសវីរបុរសរបស់ព្រះអង្គ—ដើម្បីឲ្យមានការអត់ធ្មត់ និងការវិនិច្ឆ័យត្រឹមត្រូវក្នុងវេលាតានតឹងនោះ។»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical pivot from impulsive force to dharmic restraint: Bhīma’s fierce, almost uncontrolled readiness is met by Yudhiṣṭhira’s role as Dharmarāja, who intervenes through counsel so that action aligns with prudence and righteousness.
After speaking, Bhīma keeps glaring at a particular tree with the intensity of a maddened elephant. Observing this charged posture, Yudhiṣṭhira turns to address his brave brother, preparing to guide or moderate the next step in the unfolding situation.