Shloka 14
विष्णुनाश्वशिर: प्राप्प तथादित्यां निवत्स्यता | गर्भे वधार्थ दैत्यानामज्ञातेनोषितं चिरम्,“भगवान् विष्णु भी दैत्योंका वध करनेके लिये हयग्रीवस्वरूप धारण करके अज्ञातभावसे अदितिके गर्भमें दीर्घकालतक रहे हैं
vaiśampāyana uvāca |
viṣṇunāśvaśiraḥ prāptaṃ tathādityāṃ nivatsyata |
garbhe vadhārthaṃ daityānām ajñātenoṣitaṃ ciram ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ព្រះវិស្ណុ—ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានព្រះភាគ—បានទទួលរូបហយគ្រីវៈ (ក្បាលសេះ) ហើយចូលទៅក្នុងអទិតិ ដោយស្នាក់នៅក្នុងគភ៌របស់នាងយូរយារ ដោយលាក់ខ្លួន ដើម្បីបំផ្លាញពួកដៃត្យៈ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបង្ហាញថា ការពាររបៀបរបបលោក (ធម៌) ម្តងម្កាលត្រូវការយុទ្ធសាស្ត្រលាក់លៀម និងការរៀបចំដោយអត់ធ្មត់ ទោះជាព្រះក៏ដោយ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that upholding dharma and restoring balance may involve patience, concealment, and careful timing; even divine action can proceed through strategic preparation rather than immediate confrontation.
Vaiśampāyana narrates that Viṣṇu assumed a horse-headed form (Hayagrīva) and secretly remained for a long time within Aditi’s womb, intending to later destroy the Daityas.