Shloka 10
तमथाश्वासयन् सर्वे ब्राह्मणा भ्रातृभि: सह | अथ धौम्योडब्रवीद् वाक्यं महार्थ नृपतिं तदा
tam athāśvāsayan sarve brāhmaṇā bhrātṛbhiḥ saha | atha dhaumyo 'bravīd vākyam mahārthaṃ nṛpatiṃ tadā ||
បន្ទាប់មក ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងអស់ រួមជាមួយបងប្អូនរបស់ព្រះអង្គ បានលួងលោមព្រះអង្គ។ បន្ទាប់ពីនោះ មហាឥសី ធោម្យៈ បានមានព្រះវាចាទៅកាន់ព្រះរាជា ដោយពាក្យដែលមានន័យជ្រាលជ្រៅ—ដើម្បីធ្វើឲ្យចិត្តព្រះអង្គស្ងប់ និងណែនាំទៅរកការតាំងចិត្តតាមធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In moments of distress, righteous leadership is sustained by wise counsel and the steadying support of the learned; profound instruction (mahārtha) is offered not merely to inform, but to restore dharmic clarity and resolve.
After the king is shaken, the brāhmaṇas and his brothers reassure him; then the sage Dhaumya begins a serious, meaningful address to the king (contextually Yudhiṣṭhira), setting up a moral or strategic counsel that follows.