Shloka 20
बुद्धया विचिन्तयामास वीरा: केन निपातिता:
buddhyā vicintayāmāsa vīrāḥ kena nipātitāḥ | dharmaputro mahābāhur vilalāpa suvistaram ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់ពីយំសោកយ៉ាងយូរ ដហ្មបុត្រ យុធិស្ឋិរ ដៃខ្លាំង បានតាំងបញ្ញាឲ្យមាំ ហើយគិតពិចារណាថា៖ «វីរបុរសទាំងនេះ ត្រូវអ្នកណាវាយឲ្យដួល?» ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ទុក្ខសោករបស់គាត់បានបម្លែងទៅជាការសួររកធម៌—ស្វែងរកមូលហេតុដែលសមស្របទាំងភស្តុតាងដែលមើលឃើញ និងតម្រូវការនៃធម៌ មិនប្រញាប់ប្រញាល់ទៅរកការសងសឹកដោយងងឹតភ្នែក។
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Grief is not the end-point; the dhārmic response is to steady the mind and seek truth through reasoned inquiry (buddhi), avoiding impulsive blame or retaliation without evidence.
Yudhiṣṭhira, overwhelmed by sorrow at seeing the heroes fallen, laments for a long time and then begins to analyze who could have caused their fall—shifting from mourning to investigation.