Shloka 111
चतुर्वेदो<पि दुर्वत्त: स शूद्रादतिरिच्यते । योडग्निहोत्रपरो दान्तः स ब्राह्मण इति स्मृत:
caturvedo 'pi durvṛttaḥ sa śūdrād atiricyate | yo 'gnīhotraparo dāntaḥ sa brāhmaṇa iti smṛtaḥ ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះវាចា៖ «សូម្បីតែអ្នកដែលចេះចប់ចាំច្បាស់នូវវេទទាំងបួន បើអាចារៈពុករលួយ ក៏ត្រូវរាប់ថាមិនលើសជាងសូទ្រ (Śūdra) ឡើយ។ តែអ្នកដែលឧស្សាហ៍ក្នុងពិធីអគ្និហោត្រ (Agnihotra) មានការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងមានវិន័យ—នោះហើយត្រូវចងចាំថាជាព្រាហ្មណ៍ពិត»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse prioritizes character and disciplined practice over mere scriptural learning: Vedic mastery without good conduct is spiritually hollow, while devotion to duty (Agnihotra) and self-restraint mark one as truly ‘Brāhmaṇa’ in the ethical sense.
In the Vana Parva’s dharma-discussions, Yudhiṣṭhira articulates a criterion for religious and social worth: he contrasts a learned but immoral person with a disciplined practitioner, emphasizing that dharma is measured by conduct and restraint.