Shloka 2
भीम उवाच प्रातिकाम्यनयत् कृष्णां सभायां प्रेष्यवत् तदा । न मया निहततस्तत्र तेन प्राप्ता: सम संशयम्
bhīma uvāca | prātikāmyānayat kṛṣṇāṃ sabhāyāṃ preṣyavat tadā | na mayā nihatatas tatra tena prāptāḥ sma saṃśayam ||
ភីម បាននិយាយថា៖ «នៅពេលនោះ ដុះសាសន បានទៅជំនួសប្រតិកាមិន ដូចជាទាសក-ទូតម្នាក់ ហើយបានអូសក្រឹෂ್ಣា (ដ្រោបទី) ចូលទៅក្នុងសភាកោរវ ដូចជាទាសីដោយកម្លាំង។ ខ្ញុំមិនបានសម្លាប់គេនៅទីនោះទេ; ដោយសារកំហុសនោះ យើងទាំងអស់បានធ្លាក់ចូលក្នុងវិបត្តិធម៌ដ៏សាហាវ និងសង្ស័យ»។
भीम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral responsibility and the ethical cost of inaction: failing to resist an obvious injustice at the decisive moment can lead to deeper, prolonged dharma-conflict and collective suffering.
Bhima recalls the earlier court episode in which Draupadi was brought into the royal assembly in a humiliating manner. He laments that he did not immediately kill the one who brought her, and he interprets their present crisis as a consequence of that restraint or failure to act.