Shloka 35
सूर्य–कर्णोपदेशः
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Kīrti and the Kuṇḍala
ब्रृहि कि ते करोम्यत्र साहाय्यं पुरुषर्षभ । ऐक्ष्वाको हास्मि ते ज्ञातिरिति रामस्तमब्रवीत्,“नरश्रेष्ठ! कहो, मैं यहाँ तुम्हारी क्या सहायता करूँ? सगरपुत्रोंसे संवर्धित होनेके कारण मैं भी इक्ष्वाकुवंशीय तथा तुम्हारा भाई-बन्धु हूँ"। यह सुनकर श्रीरामचन्द्रजीने उससे कहा --
brūhi kiṃ te karomy atra sāhāyyaṃ puruṣarṣabha | aikṣvāko 'ham asmi te jñātir iti rāmas tam abravīt ||
ព្រះរាមមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់គាត់ថា៖ «ឱ បុរសប្រសើរ! ចូរប្រាប់មកថា នៅទីនេះ ខ្ញុំគួរជួយអ្វីដល់អ្នក? ខ្ញុំជាវង្សអិក្ស្វាគុ ហើយជាញាតិរបស់អ្នក ដូច្នេះចូរនិយាយដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ»។ ដោយពាក្យនេះ ព្រះរាមបានដាក់ការជួយជាកាតព្វកិច្ចនៃសាច់ញាតិ និងសេចក្តីធម៌ មិនមែនជាការអនុគ្រោះទេ។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Aid should be offered as dharma grounded in rightful relationship and responsibility; Rama presents help as an obligation arising from kinship and noble conduct, not as a transactional favor.
In Markandeya’s narration, Rama addresses another person respectfully, asks what assistance is needed, and identifies himself as an Ikṣvāku kinsman—thereby authorizing and committing to support within a moral framework.