Shloka 23
Sāvitrī’s Report and Nārada’s Prognosis (सावित्र्याख्यान—सत्यवान्-गुणवर्णनं तथा अल्पायुषः पूर्वसूचना)
सत्यप्रतिज्ञ यन्मे त्वं काममेक॑ निसृष्टवान् । उपाकुरुष्व तद् राजंस्तस्मान्मुच्यस्व संकटात्
satyapratijña yan me tvaṃ kāmam ekaṃ nisṛṣṭavān | upākurusva tad rājaṃs tasmān mucyasva saṅkaṭāt | dhanaṃ dadāni kasyādya hviyatāṃ kasya vā punaḥ | brāhmaṇasvād ihānyatra yat kiṃcid vittam asti me ||
មារកណ្ឌេយៈបាននិយាយថា៖ «ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកដែលសច្ចៈជាប្រតិជ្ញា! ព្រោះព្រះអង្គបានអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំជ្រើសរើសពរមួយ សូមបំពេញវា ឱ ព្រះរាជា ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គរួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់នេះ។ ថ្ងៃនេះ តើខ្ញុំគួរអញ្ជើញអ្នកណាមកទទួលទ្រព្យ? ឬអញ្ជើញអ្នកណាមកទៀត? ទ្រព្យសម្បត្តិណាដែលខ្ញុំមាន—នៅទីនេះឬទីណាក៏ដោយ—លើកលែងតែទ្រព្យដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះព្រាហ្មណ៍—សុទ្ធតែស្ថិតក្រោមការបញ្ជារបស់ព្រះអង្គ»។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
A ruler’s power over wealth and punishment must be exercised within dharma: truthfulness to one’s pledge is praised, and even when offering total control over one’s possessions, an ethical boundary is stated—Brahmin property is not to be violated.
Mārkaṇḍeya addresses a king who has promised to grant a boon. He urges the king to fulfill the promised request so the king may be released from a looming danger, while the king’s authority over giving wealth or summoning persons is framed with the explicit exception of what belongs to Brahmins.