Shloka 1
Sāvitrī’s Report and Nārada’s Prognosis (सावित्र्याख्यान—सत्यवान्-गुणवर्णनं तथा अल्पायुषः पूर्वसूचना)
हम आय न () है सप्तसप्तत्याथिकाद्वेशततमो< ध्याय: श्रीरामके राज्याभिषेककी तैयारी
Yudhiṣṭhira uvāca: Uktaṁ bhagavatā janma Rāmādīnāṁ pṛthak pṛthak | Prasthāna-kāraṇaṁ brahman śrotum icchāmi kathyatām ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍! អ្នកបានរៀបរាប់រឿងកំណើតរបស់ព្រះរាម និងបងប្អូនរបស់ព្រះអង្គ ដោយឡែកៗរួចហើយ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំប្រាថ្នាចង់ស្តាប់ហេតុផលនៃការចាកចេញរបស់ពួកគេ—សូមប្រាប់ខ្ញុំ។ ដោយហេតុអ្វីបានជា ព្រះរាម និងលក្ខ្មណ៍ កូនប្រុសវីរបុរសរបស់ទសរថ ព្រមទាំងសីតា ដ៏មានកិត្តិយស កូនស្រីនៃព្រះមហាក្សត្រមិថិលា ត្រូវទៅព្រៃ?»
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse models dhārmic inquiry: before judging an event like exile, one should seek its true cause from a reliable authority. It also frames exile not as mere misfortune but as a morally significant turning point connected with duty, vows, and the testing of righteousness.
Within the Rāmopākhyāna section of Vana Parva, Yudhiṣṭhira asks the sage-narrator to explain why Rāma, Lakṣmaṇa, and Sītā had to leave for the forest, since the births of the brothers have already been narrated.