Shloka 11
Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa
तानवेक्ष्य कृशान् पौत्रान् वने वन््येन जीवत:
tān avekṣya kṛśān pautrān vane vanyenajīvataḥ
ដោយឃើញចៅៗរបស់ព្រះអង្គស្គមស្គាំង—រស់នៅក្នុងព្រៃដោយអាហារព្រៃ—វៃសម្បាយនៈបានពណ៌នាទិដ្ឋភាពដ៏សោកស្តាយ ដែលបង្ហាញពីទុក្ខលំបាកនៃការនិរទេស និងទម្ងន់សីលធម៌ដែលគ្រួសារនោះត្រូវទ្រាំក្នុងពេលវិបត្តិ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how exile and hardship visibly transform even noble descendants, inviting compassion and reflection on dharma: endurance in adversity and the ethical consequences of actions that drive families into suffering.
Vaiśampāyana narrates a scene where the grandsons/descendants are seen in the forest, thin from subsisting on wild forest food—an image that emphasizes the severity of their woodland life.