Shloka 6
जयद्रथ-निग्रहः — Jayadratha Restrained, Shamed, and Released
राजसूयं पाण्डवस्य दृष्टवा क्रतुवरं महत् । मम स्पृहा समुत्पन्ना तां सम्पादय सूतज
rājasūyaṁ pāṇḍavasya dṛṣṭvā kratuvaraṁ mahat | mama spṛhā samutpannā tāṁ sampādaya sūtaja, sūtanandana ||
វៃសម្បាយនៈ បាននិយាយថា៖ «បានឃើញយញ្ញៈដ៏ធំ និងល្អឥតខ្ចោះបំផុត—រាជសូយៈរបស់បណ្ឌវៈ—ហើយ ក្តីប្រាថ្នាក៏កើតឡើងក្នុងចិត្តខ្ញុំដែរ។ ឱ កូនសូតៈ ឱ អ្នកជាទីរីករាយនៃវង្សអ្នកបើករថ សូមបំពេញបំណងនេះរបស់ខ្ញុំ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how witnessing another’s greatness can awaken ambition; ethically, it invites reflection on whether one’s desire is aligned with dharma and whether the means of fulfilling it are rightful.
A speaker, impressed by the Pāṇḍava’s magnificent Rājasūya sacrifice, expresses a wish to perform the same and urges a sūta’s son—addressed respectfully—to help accomplish that desire.