Draupadī-apaharaṇa-saṃdeśaḥ
Report of Draupadī’s Abduction and the Pāṇḍavas’ Pursuit
व्यपेता भ्रघने काले द्यौरिवाव्यक्तशारदी । शत छत्र, पताका, शुभ चँवर, रथ, हाथी और पैदल योद्धाओंसे भरी हुई वह कौरव- सेना शरत्कालमें कुछ-कुछ व्यक्त शारदीय सुषमासे सुशोभित आकाशकी भाँति शोभा पा रही थी
vyapetā bhraghane kāle dyaur ivāvyaktaśāradī | śata-chatra-patākā-śubha-cāmara-ratha-hastī-padāti-yoddhaiḥ pūrṇā sā kaurava-senā śaratkāle kiñcid-kiñcid vyakta-śāradīya-suṣamā-yuktā dyām iva śobhāṃ prāpa |
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ ពេលភាពងងឹតក្រាស់នៃរដូវកាលបានស្រកចុះ កងទ័ពកౌរវៈ—ពោរពេញដោយឆ័ត្ររាប់រយ ទង់ជ័យ ចាមរៈ (កន្ទុយយ៉ាក់) ដ៏មង្គល រថសេះ ដំរី និងយោធាដើរជើង—បានបង្ហាញភាពរុងរឿង។ ដូចមេឃរដូវស្លឹកឈើជ្រុះដែលបន្តិចម្តងៗក្លាយជាច្បាស់ និងស្រស់ស្អាត កងទ័ពនោះក៏នៅក្នុងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះដែរ បានភ្លឺរលោងដោយពន្លឺច្បាស់លាស់ និងមានរបៀបរៀបរយ ដូចសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់មុនព្យុះសង្គ្រាម។
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how outward splendor and orderly appearance can mask impending conflict: the army’s beauty is compared to the clear autumn sky, implying a calm, attractive surface that may precede destructive action. It invites discernment—do not equate magnificence with righteousness.
Vaiśampāyana describes the Kaurava forces as they appear in autumn: richly equipped with royal emblems and the full array of war-units (chariots, elephants, infantry). The simile of the autumn sky emphasizes their striking visibility and grandeur.