Shloka 29
Bhīṣma’s Admonition; Duryodhana’s Rājasūya Aspiration and the Proposal of a Vaiṣṇava-satra
“तुम्हारा राजा दुर्योधन मूर्ख है। उसे तनिक भी चेत नहीं है; क्योंकि वह हम देवलोकवासी गन्धर्वको भी बनियोंके समान समझकर इस प्रकार आज्ञा दे रहा है ।। यूयं मुमूर्षवश्चापि मन्दप्रज्ञा न संशय: । ये तस्य वचनादेवमस्मान् ब्रूत विचेतस:,“तुमलोगोंकी भी बुद्धि मारी गयी है। इसमें संदेह नहीं कि तुम सब-के-सब मरना चाहते हो। तभी तो उस दुर्योधनके कहनेसे तुम इस प्रकार हमसे विचारहीन होकर बातें कर रहे हो
vaiśampāyana uvāca | yūyaṃ mumūrṣavaś cāpi mandaprajñā na saṃśayaḥ | ye tasya vacanād evam asmān brūta vicetasaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកទាំងឡាយកំពុងប៉ងទៅរកសេចក្តីស្លាប់ ហើយប្រាជ្ញារបស់អ្នកក៏ទាបទន់—មិនមានសង្ស័យឡើយ។ ព្រោះតែតាមពាក្យបញ្ជារបស់ទុរយោធនតែប៉ុណ្ណោះ អ្នកទាំងឡាយបានមកនិយាយជាមួយយើងដូច្នេះ ដោយគ្មានការពិចារណា។» ក្នុងបរិបទនេះ គេបន្ទោសការវិនិច្ឆ័យអួតអាង៖ ការយល់ថា គន្ធព្វា (Gandharva) ជាសត្វទេវលោក ដូចជាមនុស្សធម្មតា ហើយហ៊ានចេញបញ្ជាទៅលើពួកគេ គឺជាភាពងងឹតទាំងសីលធម៌ និងការអនុវត្ត ដែលនាំទៅរកវិនាស។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Arrogance and moral blindness distort judgment: when one mistakes higher powers and ethical limits, and obeys wrongful commands unthinkingly, one effectively chooses self-destruction.
In the Gandharva-related episode of the Vana Parva, Duryodhana’s party speaks presumptuously to celestial beings; the narrator’s line characterizes them as thoughtless and ‘courting death’ for following Duryodhana’s command without discernment.