Shloka 26
द्रौपदी–सत्यभामा संवादः
Draupadī and Satyabhāmā on ethical household conduct
यद्यग्नयो हि स्पृश्येयुर्निवेशस्था दवाग्निना । इष्टिरष्टाकपालेन कार्या तु शुचयेडग्नये
yadyagnayo hi spṛśyeyur niveśasthā davāgninā | iṣṭir aṣṭākapālena kāryā tu śucaye 'gnaye ||
មារកណ្ឌេយៈបាននិយាយថា៖ «បើអគ្គីក្នុងផ្ទះ ដែលបានដំឡើងនៅកន្លែងត្រឹមត្រូវ ប៉ះពាល់ជាមួយភ្លើងព្រៃ (ដាវានល) នោះត្រូវធ្វើពិធីអិષ્ટិជាប្រាយស្ចិត្ត ដោយប្រើអष्टាកបាល (aṣṭākapāla) គឺចានដីប្រាំបី ហើយដាក់អាហូតិជាចារុ (caru) ដែលបានសំស្ការ ទៅកាន់អគ្គីក្រោមនាម “សុចិ” (អ្នកបរិសុទ្ធ)។»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
When sacred domestic order is disrupted by an external calamity (like a wildfire touching the household fires), dharma requires restoration through a prescribed expiatory rite—here, an iṣṭi with an aṣṭākapāla vessel, offering caru to Agni as Śuci—emphasizing responsibility, purity, and disciplined repair rather than abandonment.
Mārkaṇḍeya is instructing about a specific ritual contingency: if the established household fires come into contact with a forest fire, one should perform a corrective sacrificial offering (iṣṭi) using an eight-part earthen vessel and make oblations to Agni under the name Śuci.