Shloka 16
द्रौपदी–सत्यभामा संवादः
Draupadī and Satyabhāmā on ethical household conduct
पूज्यते हविषाग्रयेण चातुर्मास्येषु पावक: । पर्जन्यसहित: श्रीमाननिनेर्वेश्वानरस्तु सः,चातुर्मास्य यज्ञोंमें प्रधान हविष्यद्वारा पर्जन्यसहित जिनकी पूजा की जाती है, वे कान्तिमान् वैश्वानर नामक अग्नि (मनुके प्रथम पुत्र) हैं
pūjyate haviṣāgryeṇa cāturmāsyeṣu pāvakaḥ | parjanya-sahitaḥ śrīmān aniner vaiśvānaraḥ tu saḥ ||
មារកណ្ឌេយៈបានមានព្រះវាចាថា៖ «ក្នុងពិធីចាតុರ್ಮាស្យ (Cāturmāsya) ពាវកៈ (Pāvaka)—អគ្និដ៏បរិសុទ្ធ—ត្រូវបានបូជាដោយហវីសដ៏ប្រសើរបំផុត។ អ្នកមានពន្លឺរុងរឿងនោះ ដែលត្រូវបានបូជារួមជាមួយបរជន្យ (Parjanya) គឺ “វៃស្វានរ” (Vaiśvānara) — អគ្និដ៏ល្បីល្បាញ ជាកូនរបស់ អនិនី (Anini)»។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse links ritual worship to dharmic balance: Fire (Agni) is honored with the best oblation in seasonal rites, and his worship is paired with Parjanya, highlighting the interdependence of human offerings and nature’s life-giving rain within ṛta/dharma.
Mārkaṇḍeya identifies a specific revered form of Agni—Vaiśvānara—describing how he is worshipped in the Cāturmāsya sacrifices with principal offerings, together with Parjanya, and notes his lineage as connected to Anini.