Shloka 10
द्रौपदी–सत्यभामा संवादः
Draupadī and Satyabhāmā on ethical household conduct
दुर्बलानां तु भूतानामसून् यः सम्प्रयच्छति । तमनग्निं बलदं प्राहुः प्रथमं भानुतः सुतम्
durbalānāṁ tu bhūtānām asūn yaḥ samprayacchati | tam anagniṁ baladaṁ prāhuḥ prathamaṁ bhānutaḥ sutam ||
មារកណ្ឌេយៈបានមានព្រះវាចាថា៖ «អគ្គិដ៏ទេវភាពនោះ ដែលប្រទានដង្ហើមជីវិត និងកម្លាំងដល់សត្វមានជីវិតដែលទន់ខ្សោយ គេហៅថា បលដ (អ្នកប្រទានកម្លាំង)។ គាត់ត្រូវបានប្រកាសថា ជាកូនប្រុសច្បងរបស់ភានុ»។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic ideal of sustaining life: the truly beneficent power is that which restores prāṇa (life-breath) and bala (strength) to the weak. It frames nourishment and protection of vulnerable beings as a sacred, cosmic function embodied by a divine form of Agni.
Mārkaṇḍeya is describing a specific divine manifestation of Fire named Balada. He identifies Balada’s function—reviving and strengthening weakened creatures—and situates him genealogically as the first son of Bhānu (the Sun), integrating the description into a broader mythic-cosmological account.