Shloka 139
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
निर्गतो5हमकामस्तु इच्छया ते महाप्रभो । इच्छामि पुण्डरीकाक्ष ज्ञातुं त्वाहमनिन्दितम्
nirgato ’ham akāmas tu icchayā te mahāprabho | icchāmi puṇḍarīkākṣa jñātuṁ tvāham aninditam ||
វៃសម្បាយណៈបាននិយាយថា៖ «ឱ មហាប្រភូ! ទោះខ្ញុំមិនមានបំណងផ្ទាល់ខ្លួនក៏ដោយ ខ្ញុំបានចេញមកក្រៅ តែដោយព្រះបំណងរបស់ព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ។ ឱ ព្រះនេត្រដូចផ្កាឈូក! ខ្ញុំប្រាថ្នាចង់ដឹងព្រះអង្គ—ព្រះដ៏បរិសុទ្ធ មិនមានកំហុស ហើយលើសលប់ជាងទេវតាទាំងអស់»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights humility and devotion: the speaker claims no self-driven agenda and attributes action to the lord’s will, then expresses a sincere desire to know the blameless, supreme divine—framing spiritual inquiry as reverent and ethically grounded.
A narrator-voice (Vaiśaṃpāyana) reports a devotee’s address to a powerful, lotus-eyed deity: the speaker has come forth at the deity’s prompting and now requests true knowledge/recognition of that divine being, praised as faultless and supreme.