Shloka 132
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
तस्य ताम्रतलौ तात चरणौ सुप्रतिषछ्ितौ । सुजातौ मृदुरक्ताभिरड्जुलीभिविराजितौ
tasya tāmratalau tāta caraṇau supratiṣṭhitau | sujātau mṛduraktābhir aṅgulībhir virājitau ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ កូនអើយ ជើងរបស់ទ្រង់—បាតជើងមានពណ៌ដូចទង់ដែង—បានដាក់យ៉ាងមាំមួន។ រូបរាងល្អ និងស្រស់ស្អាត វាបញ្ចេញពន្លឺដោយម្រាមជើងទន់ៗពណ៌ក្រហមស្រាល»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights auspicious physical characteristics—steady, well-formed feet with a radiant hue—used in epic narrative to signal inner excellence such as steadiness, dignity, and fitness for righteous conduct.
Vaiśampāyana is describing a person’s feet in detail, emphasizing their firm stance and auspicious beauty, as part of a broader portrait meant to convey the individual’s distinguished nature.