Shloka 11
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
तस्मात् तवान्तको मृत्युर्जरा वा देहनाशिनी । नत्वां विशति विप्रर्षे प्रसादात् परमेछ्चिन:
tasmāt tavāntako mṛtyur jarā vā dehanāśinī | na tvāṁ viśati viprarṣe prasādāt parameṣṭhinaḥ ||
ដូច្នេះហើយ ឱ ព្រះឥសីល្អឯកក្នុងចំណោមព្រហ្មណ៍ទាំងឡាយ មរណៈ—អ្នកបញ្ចប់សត្វលោកទាំងអស់—ក៏មិនអាចប៉ះពាល់អ្នកបានទេ ហើយជរា ដែលធ្វើឲ្យរាងកាយចុះខ្សោយ ក៏មិនអាចចូលមកលើអ្នកបានដែរ។ ការរួចផុតពីការចាស់ទុំ និងមរណភាពនេះ កើតពីព្រះគុណប្រសាទដ៏មហិមារបស់ព្រះបរមេឋ្ឋី (ព្រះព្រហ្ម)។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that freedom from death and bodily decay is not merely personal strength but the result of divine grace (prasāda) bestowed by Parameṣṭhī (Brahmā), highlighting the ethical idea that higher protection and extraordinary states depend on divine favor and merit.
Vaiśampāyana explains to the listener that the addressed Brahmin sage is untouched by death and old age; the narrator attributes this exceptional condition to the gracious blessing of Parameṣṭhī (Brahmā).