Shloka 12
प्रावृट्-शरत्-वर्णनम् — Description of the Monsoon and Autumn; Sarasvatī in the Pāṇḍavas’ Exile
भीमसेनस्तु विख्यातो महान्तं दंष्टिणं बलात् निघ्नन् नागशतप्राणो वने तस्मिन् महाबल:
bhīmasenas tu vikhyāto mahāntaṃ daṃṣṭiṇaṃ balāt nighnan nāgaśatapāṇo vane tasmin mahābalaḥ
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ភីមសេន ដែលល្បីល្បាញដោយកម្លាំងដ៏មហិមា បានប្រើតែអំណាចសុទ្ធសាធ ប៉ះទង្គិចហើយផ្តួលសត្វធំមានចង្កូមដ៏គួរភ័យសូម្បីតែនៅក្នុងព្រៃនោះ។ មានកម្លាំងដូចសត្វដំរីមួយរយ មហាបលនោះបានគ្រប់គ្រងព្រៃព្រឹក្សាដោយអំណាចដែលគ្មានអ្វីទប់ទល់បាន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights controlled, purposeful strength: Bhīma’s extraordinary power is presented as a protective capability in harsh conditions, implying that might gains ethical value when used to safeguard and endure adversity rather than for vanity.
Vaiśaṃpāyana describes Bhīmasena’s famed physical prowess during life in the forest—so great that he could overpower even massive, tusked wild creatures—underscoring the Pāṇḍavas’ capacity to survive and protect themselves in exile.