Shloka 30
Arjuna meets the Lokapālas, is tested by Indra, and is led to Amarāvatī for astra-śikṣā
Indraloka-gamana
य॑ं प्राप्प सविता राजन् सत्येन प्रतितिष्ठति । अस्तं पर्वतराजानमेतमाहुर्मनीषिण:
yaṁ prāpya savitā rājan satyena prati tiṣṭhati | astaṁ parvatarājānam etam āhur manīṣiṇaḥ | astaṁ prāpya tataḥ sandhyām atikramya divākaraḥ | udīcīṁ bhajate kāṣṭhāṁ diśam eṣa vibhāvasuḥ |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះរាជា! ភ្នំដែលព្រះអាទិត្យឈរមាំដោយសច្ចៈនោះ បណ្ឌិតទាំងឡាយហៅថា ‘អស្ត’ ជារាជនៃភ្នំ។ ព្រះទិវាករ ដល់ចំណុចលិចនៅភ្នំខាងលិច ហើយឆ្លងកាត់ព្រំដែននៃសន្ធ្យា នោះព្រះអាទិត្យដ៏ភ្លឺរលោងនេះ បត់ទៅកាន់ទិសខាងជើង។ បន្ទាប់មក ដោយមានព្រះហឫទ័យបម្រើប្រយោជន៍សត្វលោកទាំងអស់ ព្រះអាទិត្យតាមដានភ្នំមេរុ ដល់ចុងខាងជើង ហើយវិលទៅដំណើរមុខទៅទិសកើតម្ដងទៀត»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links cosmic regularity to satya (truth): the Sun’s unwavering course is portrayed as ‘standing firm by truth,’ suggesting that truthfulness sustains order—both in the universe and in ethical life.
Vaiśaṃpāyana describes the Sun’s movement: reaching the western ‘Asta’ mountain at sunset, passing beyond evening twilight, turning toward the northern quarter, and (as the prose gloss adds) following Meru and then resuming an east-facing course—an account of the Sun’s nightly/seasonal circuit in sacred geography.