Shloka 17
कण्वोपदेशः—नश्वरबलविवेकः तथा मातलिगुणकेश्याः आख्यानारम्भः
Kaṇva’s Counsel on Impermanent Power; Opening of the Mātali–Guṇakeśī Narrative
स गत्वा विषमं घोर पर्वतं गन्धमादनम् | मार्गमाणो<न्वगच्छत् तौ तापसौ वनमाश्रितौ,राजा उनकी खोज करते हुए दुर्गम एवं भयंकर गन्धमादन पर्वतपर गये और वनमें स्थित उन तपस्वी महात्माओंके पास जा पहुँचे
sa gatvā viṣamaṃ ghoraṃ parvataṃ gandhamādanam | mārgamāṇo 'nvagacchat tau tāpasau vanam āśritau ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ព្រះរាជាបានទៅដល់ភ្នំគន្ធមាទនៈដ៏លំបាក និងគួរឱ្យភ័យខ្លាច។ ខណៈពេលស្វែងរក ព្រះអង្គបានទៅជួបអ្នកតបៈទាំងពីរ ដែលស្នាក់នៅក្នុងព្រៃ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler (or any decision-maker) should be willing to endure difficulty to seek wise, disciplined guidance; ethical action is strengthened by humility before ascetic insight and by persistent inquiry.
The king travels to the formidable Gandhamādana mountain and, while searching, reaches two forest-dwelling ascetics, setting up a forthcoming exchange of counsel or instruction.