Dambhodbhava, Nara-Nārāyaṇa, and the Counsel to Abandon Hubris
Udyoga-parva 94
लोकस्येश्वरतां भूय: शन्रुभि क्षाप्यधृष्यताम् । प्राप्स्यसि त्वममित्रध्न सहित: कुरुपाण्डवै:,शत्रुसूदन नरेश! कौरव और पाण्डवोंके साथ रहनेपर आप पुनः सम्पूर्ण जगतके सम्राट् होकर शत्रुओंके लिये अजेय हो जायँगे
lokasyeśvaratāṃ bhūyaḥ śatrubhiḥ kṣāpyadhṛṣyatām | prāpsyasi tvam amitradhna sahitaḥ kuru-pāṇḍavaiḥ śatrusūdana nareśa ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ «អើយ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកបំផ្លាញសត្រូវ! ប្រសិនបើព្រះអង្គឈររួមគ្នាជាមួយកូរុ និងបណ្ឌវៈ នោះព្រះអង្គនឹងទទួលបានអធិរាជ្យលើលោកទាំងមូលម្តងទៀត ហើយក្លាយជាអ្នកមិនអាចឈ្នះបានសម្រាប់សត្រូវទាំងឡាយ»។
वैशम्पायन उवाच
Legitimate and stable sovereignty is portrayed as arising from unity and rightful alliance; reconciliation among kin (Kurus and Pāṇḍavas) is framed as the ethical path that restores strength and makes the ruler secure against hostile forces.
Vaiśampāyana narrates a reassurance or exhortation to a king: by remaining together with both Kuru and Pāṇḍava factions, he will regain overarching kingship and become effectively invincible to enemies—highlighting the political stakes of concord versus division.