Shloka 13
Dambhodbhava, Nara-Nārāyaṇa, and the Counsel to Abandon Hubris
Udyoga-parva 94
त्वय्यधीन: शमो राजन् मयि चैव विशाम्पते । पुत्रान् स्थापय कौरव्य स्थापयिष्याम्यहं परान्,प्रजापालक कौरवनरेश! इस समय इन दोनों पक्षोंमें संधि कराना आपके और मेरे अधीन है। आप अपने पुत्रोंको मर्यादामें रखिये और मैं पाण्डवोंको नियमन्त्रणमें रखूँगा
tvayy adhīnaḥ śamo rājan mayi caiva viśāmpate | putrān sthāpaya kauravya sthāpayiṣyāmy ahaṃ parān ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ សន្តិភាពអាស្រ័យលើព្រះអង្គ ហើយក៏អាស្រ័យលើខ្ញុំផងដែរ ឱ អធិបតីនៃប្រជាជន។ ឱ កៅរវ! សូមទប់ស្កាត់ព្រះរាជបុត្រទាំងឡាយឲ្យនៅក្នុងក្រមសុចរិត; ខ្ញុំនឹងទប់ស្កាត់អ្នកដទៃ គឺបណ្ឌវទាំងឡាយ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Peace is not achieved by blaming the other side; it requires each leader to restrain and discipline their own party. Ethical governance begins with controlling one’s own kin and impulses, making reconciliation a shared duty.
In the context of pre-war negotiations, the speaker emphasizes that a settlement depends on mutual internal control: the Kaurava king must keep his sons in check, while the other mediator/party undertakes to keep the Pāṇḍavas restrained, so that a truce can be maintained.