Shloka 12
Dambhodbhava, Nara-Nārāyaṇa, and the Counsel to Abandon Hubris
Udyoga-parva 94
शक्या चेयं शमयितु त्वं चेदिच्छसि भारत । न दुष्करो ह्ात्र शमो मतो मे भरतर्षभ,भारत! यदि आप चाहते हों तो इस भयानक विपत्तिका अब भी निवारण किया जा सकता है। भरतश्रेष्ठ! इन दोनों पक्षोंमें शान्ति स्थापित होना मैं कठिन कार्य नहीं मानता हूँ
śakyā ceyaṃ śamayituṃ tvaṃ ced icchasi bhārata | na duṣkaro hy atra śamo mato me bharatarṣabha ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ភារត! ប្រសិនបើអ្នកប្រាថ្នាពិតៗ វិបត្តិនេះនៅតែអាចបន្ធូរបន្ថយ និងបញ្ឈប់បាន។ ឱ អ្នកដ៏ប្រសើរនៃវង្សភារត—ក្នុងទស្សនៈរបស់ខ្ញុំ ការផ្សះផ្សានៅទីនេះ មិនមែនជាការលំបាកទេ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Peace is presented as achievable when there is genuine willingness; ethical responsibility lies in choosing conciliation over escalation, especially before violence becomes inevitable.
In the Udyoga Parva’s pre-war setting, Vaiśampāyana frames the looming calamity as still preventable and urges that a settlement between the opposing sides is feasible if the addressed Kuru leader truly desires it.