Shloka 72
अध्याय ८२ — केशवप्रयाणे निमित्तदर्शनम्
Omens and Reception During Keśava’s Departure
याहाविष्नेन वै वीर द्रक्ष्यामस्त्वां सभागतम् । आसीनमासने दिव्ये बलतेज:समाहितम्
yāhāviṣṇena vai vīra drakṣyāmastvāṃ sabhāgatam | āsīnamāsane divye balatejaḥ-samāhitam ||
វៃសម្បាយណៈបាននិយាយថា៖ «ឱ វីរៈ ឥឡូវនេះ យើងសុំអនុញ្ញាតពីព្រះអង្គហើយលា។ យើងនឹងបានឃើញព្រះអង្គម្តងទៀត—សូមឲ្យដំណើររបស់ព្រះអង្គគ្មានឧបសគ្គ។ នៅពេលព្រះអង្គចូលទៅក្នុងសភារាជ និងអង្គុយលើអាសនៈដ៏រុងរឿង នោះយើងនឹងបានឃើញព្រះអង្គម្តងទៀត—ព្រះកាយរបស់ព្រះអង្គស្ងប់ស្ងាត់រួមរឹង និងពោរពេញដោយកម្លាំង និងតេជៈ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct in public and private life: one should take leave respectfully, offer blessings for an obstacle-free journey, and value inner composure (samāhita) alongside outer power and brilliance (bala, tejas) as marks of worthy leadership.
The speaker (Vaiśaṃpāyana) reports a courteous farewell: the speakers depart after asking permission, express the wish to meet again in the royal assembly, and anticipate seeing the hero seated on a splendid throne, radiant with strength and disciplined presence.