Shloka 36
अध्याय ८२ — केशवप्रयाणे निमित्तदर्शनम्
Omens and Reception During Keśava’s Departure
त॑ सर्वगुणसम्पन्नं श्रीवत्सकृतलक्षणम् । सम्परिष्वज्य कौन्तेय: संदेष्टमुपचक्रमे
taṁ sarvaguṇasampannaṁ śrīvatsakṛtalakṣaṇam | sampariṣvajya kaunteyaḥ sandeṣṭum upacakrame ||
វៃសម្បាយណៈបាននិយាយ៖ កូនកុន្តី យុធិષ્ઠិរ បានអោបព្រះក្រឹṣṇa ព្រះអម្ចាស់ដែលពោរពេញដោយគុណធម៌ទាំងអស់ និងមានសញ្ញា «ស្រីវត្ស» លើទ្រូង; ហើយបន្ទាប់មក គាត់បានចាប់ផ្តើមថ្លែងសារដែលត្រូវផ្ញើ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Before undertaking political speech or conflict-resolution efforts, one should ground action in virtue and reverence—recognizing moral authority and aligning one’s intentions with dharma rather than mere strategy.
Yudhiṣṭhira embraces Kṛṣṇa and then begins to state a formal message (sandeśa). The verse functions as a transition into the content of that message, highlighting Kṛṣṇa’s divine marks and Yudhiṣṭhira’s respectful dependence on him.