Shloka 16
अध्याय ८ — शल्यस्य सत्कारः, वरदानं, पाण्डवसमागमश्च (Śalya’s Reception, the Boon, and Meeting the Pāṇḍavas)
सम्प्रहृष्टो यदा शल्यो दिदित्सुरपि जीवितम् । गूढो दुर्योधनस्तत्र दर्शयामास मातुलम्
samprahṛṣṭo yadā śalyo diditsur api jīvitam | gūḍho duryodhanas tatra darśayāmāsa mātulam ||
វៃសម្បាយនៈ បាននិយាយថា៖ នៅពេលព្រះរាជា សាល្យៈ មានចិត្តរីករាយ ហើយប្រាថ្នាសងគុណចំពោះអំណោយគុណដែលបានធ្វើដល់ព្រះអង្គ ដល់ថ្នាក់ត្រៀមប្រគល់សូម្បីជីវិតរបស់ព្រះអង្គ នោះដុរយោធនៈ ដែលលាក់ខ្លួននៅទីនោះ ក៏បានចេញមុខ បង្ហាញខ្លួនចំពោះមាតុលៈរបស់ខ្លួន គឺសាល្យៈ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how powerful virtues like gratitude and loyalty, though ethically admirable, can be leveraged within political conflict; discernment is needed so that noble impulses do not become instruments for adharma.
Śalya, pleased and ready to repay a received favor even at the cost of his life, is approached by Duryodhana, who had been concealed nearby and now comes forward to present himself to his maternal uncle.