Shloka 10
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Brahmacarya and the Formless Brahman
Udyoga Parva 44
कामक्रोधौ पारतन्त्रयं परिवादो5थ पैशुनम् | अर्थहानिर्विवादश्न मात्सर्य प्राणिपीडनम्,काम, क्रोध, पराधीनता, दूसरोंके दोष बताना, चुगली करना, धनका (दुरुपयोगसे) नाश, कलह, डाह, प्राणियोंको कष्ट पहुँचाना
kāmakrodhau pāratantryaṃ parivādo 'tha paiśunam | arthahānir vivādaś ca mātsaryaṃ prāṇipīḍanam ||
សនត្សុជាតៈមានព្រះវាចា៖ «កាមៈ និងក្រិធៈ, ការពឹងផ្អែកលើអ្នកដទៃ, ការរកកំហុស និងបង្ខូចគេ, ការខាតបង់ទ្រព្យដោយការខ្ជះខ្ជាយ, ការឈ្លោះប្រកែក, ការច្រណែន, និងការធ្វើទុក្ខដល់សត្វមានជីវិត—ទាំងនេះជាអំពើអាក្រក់បំផ្លាញ ដែលទាញមនុស្សឲ្យឆ្ងាយពីការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងធម៌»។
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Sanatsujāta lists key moral failings—desire, anger, dependence, fault-finding, slander, wasteful loss of wealth, quarrels, envy, and harming beings—as forces that destroy self-mastery and lead one away from dharma.
In the Udyoga Parva’s Sanatsujāta discourse, the sage instructs a royal listener on ethical discipline and inner governance, identifying specific vices that undermine righteous conduct and stable rule.