Shloka 76
Udyoga-parva Adhyāya 34 — Vidura’s Counsel on Deliberation, Speech-Discipline, and Dharmic Kingship
दुर्योधनेड5थ शकुनौ मूढे दुःशासने तथा । कर्णे चैश्वर्यमाधाय कथं त्वं भूतिमिच्छसि,राजन! अब आप दुर्योधन, शकुनि, मूर्ख दुःशासन तथा कर्णपर राज्यका भार रखकर उन्नति कैसे चाहते हैं?
duryodhane’tha śakunau mūḍhe duḥśāsane tathā | karṇe caiśvaryam ādhāya kathaṁ tvaṁ bhūtim icchasi, rājan ||
វិទុរៈមានពាក្យថា៖ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ដោយបានប្រគល់អំណាច និងសម្បត្តិរាជ្យទៅឲ្យ ទុរយោធនៈ, សកុនិ, ទុះសាសនៈដែលល្ងង់ខ្លៅ, និង កರ್ಣៈ—តើព្រះองค์នឹងសង្ឃឹមសុខសាន្ត និងការរីកចម្រើនពិតប្រាកដបានដូចម្តេច? ពេលអំណាចស្ថិតនៅក្នុងដៃអ្នកអធម៌ និងអ្នកវង្វេង ការរីកឡើងនៃរាជ្យមិនអាចកើតមានទេ ហើយការធ្លាក់ចុះនឹងតាមមកជាផលនៃធម៌។
विदुर उवाच
Educational Q&A
Prosperity and stability depend on righteous governance. If a king entrusts power to arrogant, deceitful, or deluded agents, the state cannot attain true welfare; adharma in leadership inevitably produces decline.
In the Udyoga Parva, Vidura counsels King Dhritarashtra during the tense pre-war negotiations. He warns that Dhritarashtra’s reliance on Duryodhana and his circle (Shakuni, Duhshasana, Karna) makes any hope of the kingdom’s flourishing unrealistic, because their conduct drives the realm toward ruin and war.