Shloka 11
अम्बायाः तपोदीक्षा–रुद्रवर–आत्मदाहः
Amba’s Ascetic Vow, Rudra’s Boon, and Self-Immolation
सच राजा दशार्णेषु महानासीत् सुदुर्जय: । हिरण्यवर्मा दुर्धर्षो महासेनो महामना:,दशार्णदेशका वह राजा हिरण्यवर्मा महान् दुर्जय और दुर्धर्ष वीर था। उसके पास विशाल सेना थी। साथ ही उसका हृदय भी विशाल था
sa ca rājā daśārṇeṣu mahān āsīt sudurjayaḥ | hiraṇyavarmā durdharṣo mahāseno mahāmanāḥ ||
ទ្រពទៈបាននិយាយថា៖ «នៅដែនដាសារណា កាលមុនមានព្រះមហាក្សត្រដ៏អស្ចារ្យមួយអង្គ ដែលពិបាកឲ្យអ្នកណាឈ្នះបាន។ ព្រះនាម ហិរញ្ញវರ್ಮា—មិនងាយឲ្យគេប្រឆាំងបាន ធំធេងគួរឲ្យខ្លាច មានកងទ័ពធំមហាសាល ហើយចិត្តវិញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គក៏ធំទូលាយដូចគ្នា»។
दुपद उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of kṣatriya rulership where martial strength (being hard to conquer, possessing a great army) is paired with inner greatness (mahāmanāḥ—magnanimity). Power is portrayed as most admirable when joined with large-heartedness.
Drupada introduces a past ruler of the Daśārṇa region—King Hiraṇyavarmā—describing his invincibility, formidable nature, and vast forces, while also emphasizing his noble, expansive character as part of a larger recollection or argument in the Udyoga Parva context.