Shloka 10
अम्बायाः तपोदीक्षा–रुद्रवर–आत्मदाहः
Amba’s Ascetic Vow, Rudra’s Boon, and Self-Immolation
हिरण्यवर्मेति नूपो योडसौ दाशार्णक: स्मृत: । सच प्रादान्महीपाल: कन्यां तस्मै शिखण्डिने,दशार्णदेशके राजाका नाम हिरण्यवर्मा था। भूपाल हिरण्यवर्माने शिखण्डीको अपनी कन्या दे दी
Hiraṇyavarmeti nṛpo yo ’sau Dāśārṇakaḥ smṛtaḥ | sa ca prādān mahīpālaḥ kanyāṁ tasmai Śikhaṇḍine ||
ទ្រពទៈបាននិយាយថា៖ «មានព្រះមហាក្សត្រមួយអង្គនៅដាសារណា ដែលគេរំលឹកឈ្មោះថា ហិរញ្ញវರ್ಮា។ ព្រះមហាក្សត្រនោះបានប្រគល់កូនស្រីរបស់ព្រះអង្គ ឲ្យរៀបការជាមួយ សិខណ្ឌិន»។
दुपद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how royal actions—especially marriage alliances—carry dharmic weight: decisions made for political or social reasons can generate long-term moral and relational consequences when based on mistaken identity or concealment.
Drupada recounts that Hiraṇyavarman, the king of Daśārṇa, gave his daughter to Śikhaṇḍin in marriage, establishing a key link in Śikhaṇḍin’s backstory that later becomes a source of tension and conflict.