Shloka 15
Bhīṣma’s Retrospective of the Jāmadagnya Rāma Encounter
Divyāstra-Pratiyuddha and Twilight Cessation
मा भैरिति सम॑ सर्वे स्वस्ति ते5स्त्विति चासकृत् | ततस्तेषामहं वाग्भिस्तर्पित: सहसोत्थित: । मातरं सरितां श्रेष्ठामपश्यं रथमास्थिताम्
mā bhair iti samaṁ sarve svasti te ’stv iti cāsakṛt | tatas teṣām ahaṁ vāgbhis tarpitaḥ sahasotthitaḥ | mātaraṁ saritāṁ śreṣṭhām apaśyaṁ ratham āsthitām |
ពួកគេទាំងអស់គ្នា ស្រែកជាសំឡេងតែមួយ ម្តងហើយម្តងទៀតថា៖ «កុំភ័យឡើយ; សូមសេចក្តីសុខសាន្ត និងសុភមង្គលមានដល់អ្នក»។ ដោយពាក្យដូចទឹកអម្រឹតនោះ ធ្វើឲ្យចិត្តខ្ញុំស្រស់ស្រាយ និងពេញចិត្ត ខ្ញុំក៏លោតឈរឡើងភ្លាមៗ ហើយបានឃើញ ព្រះមាតា—គង្គា មហានទិ៍ដ៏ប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមទន្លេ—អង្គុយលើរទេះសង្គ្រាមរបស់ខ្ញុំ នៅកន្លែងអ្នកបើករទេះ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Fear is dispelled through auspicious counsel and blessings, and righteous resolve is strengthened when one receives supportive, dharmic speech; the appearance of Gaṅgā as ‘Mother’ underscores protective grace accompanying a life of duty.
Bhīṣma reports that those present reassure him repeatedly—“Do not fear; may you be well.” Encouraged by their words, he rises and notices Gaṅgā, the foremost river and his divine mother, seated on his chariot in the charioteer’s place.