Shloka 79
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
स्तूयमानो जयाशीर्भिनिष्क्रम्य गजसाह्वयात् । कुरुक्षेत्र रणक्षेत्रमुपायां भरतर्षभ
stūyamāno jayāśīrbhir niṣkramya gajasāhvayāt | kurukṣetra-raṇakṣetram upāyāṁ bharatarṣabha ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ «ខណៈដែលគេកំពុងសរសើរខ្ញុំ និងបញ្ជូនខ្ញុំចេញទៅជាមួយពាក្យជ័យមង្គលដែលទស្សន៍ទាយជ័យជម្នះ ខ្ញុំបានចាកចេញពី កជសាហ្វ្វយ (ហស្តិនាបុរ) ហើយធ្វើដំណើរទៅកាន់ កុរុក្សេត្រ ដែនសង្គ្រាម។ ឱ អ្នកខ្លាំងដូចគោព្រៃក្នុងចំណោមភារតៈ ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំបានទៅកាន់ទីសមរភូមិ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the solemn transition from courtly life to the battlefield: public praise and victory-blessings accompany a warrior’s departure, yet the ethical weight of entering a dharma-conflicted war remains implicit—honor and auspicious words do not erase the gravity of violence and duty.
Bhishma narrates that, amid eulogies and benedictions for victory, he left Hastināpura (called Gajasāhvaya) and went to Kurukṣetra, explicitly marking his setting out for the great war.