Shloka 30
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
कथ्यतामिति सा भूयो रामेणोक्ता शुचिस्मिता । सर्वमेव यथातत्त्वं कथयामास भार्गवे,तदनन्तर परशुरामजीके पुनः यह कहनेपर कि तुम अपनी बात कहो, पवित्र मुसकानवाली अम्बाने उनसे अपना सब वृत्तान्त ठीक-ठीक बता दिया
kathyatām iti sā bhūyo rāmeṇoktā śucismitā | sarvam eva yathātattvaṁ kathayāmāsa bhārgave ||
ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ពេលរាមៈ (បរាសុរាម) បានប្រាប់នាងម្ដងទៀតថា «ចូរនិយាយមក» អម្បា—មានស្នាមញញឹមស្ងប់ស្ងាត់បរិសុទ្ធ—បានរៀបរាប់ដល់ភារគវៈ នូវរឿងរ៉ាវទាំងមូល ដោយត្រឹមត្រូវតាមដែលបានកើតឡើង។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic necessity of stating one’s case truthfully and completely (yathātattvam) when seeking justice. Ethical judgment depends on accurate narration, and composure (śucismitā) suggests inner resolve even amid suffering.
Parashurama prompts Amba again to speak. In response, Amba calmly and fully narrates her entire history to him, setting the stage for Parashurama’s involvement in the conflict surrounding her grievance with Bhishma.