Shloka 15
अम्बा-शाल्वसंवादः | Amba’s Appeal to Śālva and His Refusal
ते यतथध्वं परं शक््त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवा: । प्रसह् हि हराम्येष मिषतां वो नरर्षभा:
te yatatadhvaṁ paraṁ śaktyā sarve mokṣāya pārthivāḥ | prasaḥ hi harāmy eṣa miṣatāṁ vo nararṣabhāḥ ||
ភីṣ្មៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រទាំងឡាយ អ្នកជាវីរបុរសដូចគោឧសភា ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ! អ្នកទាំងអស់គ្នាចូរខិតខំដោយអស់ពីកម្លាំង ដើម្បីសង្គ្រោះព្រះនាងទាំងនេះ។ ព្រោះខ្ញុំកំពុងនាំព្រះនាងទាំងនេះទៅដោយកម្លាំង ទោះបីអ្នកកំពុងមើលឃើញក៏ដោយ»។ បន្ទាប់ពីលើកព្រះនាងឡើងលើរទេះរបស់ខ្លួន គាត់បានប្រកាសដដែលនេះម្តងហើយម្តងទៀតចំពោះស្តេចទាំងឡាយដែលមកប្រជុំ—បើកចំហអញ្ជើញឲ្យប្រកួតប្រជែងការលួចយកនេះ ដើម្បីឲ្យសេចក្តីសម្រេចស្ថិតលើវីរភាពក្នុងសង្គ្រាម មិនមែនលើល្បិចលាក់លៀមទេ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a kshatriya ideal of public accountability in acts of power: Bhishma does not conceal the seizure but openly challenges the kings to resist, framing legitimacy through valor and open contest rather than covert wrongdoing—while still raising ethical tension about coercion and consent.
After placing the princesses on his chariot, Bhishma addresses the gathered kings and repeatedly declares that he is taking the maidens by force, urging them to use their full strength to rescue them—thereby inviting battle and making the act a public, contested deed.