Shloka 9
Udyoga-parva Adhyāya 165 — Bhīṣma’s Appraisal and Karṇa’s Rebuttal (भीष्म–कर्ण विवादः)
त्रिगर्ता भ्रातर: पजच रथोदारा मता मम | कृतवैराश्न पार्थस्ते विराटनगरे तदा,त्रिगर्तदेशीय पाँचों भ्राताओंको मैं उदार रथी मानता हूँ। विराटनगरमें दक्षिणगोग्रहके युद्धके समय चार पाण्डवोंके साथ इनका वैर बढ़ गया था
Trigartā bhrātaraḥ pañca rathodārā matā mama | kṛtavairāś ca pārthais te Virāṭanagare tadā ||
ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «បងប្អូនត្រីគర్తទាំងប្រាំ នោះ តាមការវិនិច្ឆ័យរបស់ខ្ញុំ ជាវីររថីមានចិត្តទូលាយ និងមានសមត្ថភាព។ ប៉ុន្តែកាលនោះ នៅទីក្រុងវិរាត ពួកគេបានក្លាយជាសត្រូវស្បថរបស់កូនប្រុសព្រឹថា ព្រោះសេចក្តីសត្រូវបានកើនឡើងក្នុងសង្គ្រាមពាក់ព័ន្ធនឹងការលួចគោខាងត្បូង»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when acknowledging an opponent’s valor and nobility, one must also recognize how specific acts in conflict create lasting enmity; ethical judgment in war includes both respect for prowess and awareness of the consequences of hostility.
Bhishma identifies the five Trigarta brothers as notable chariot-warriors, and explains that their feud with the Pandavas became firmly established earlier at Viratanagara during the fighting associated with a cattle-raid episode.