Shloka 7
कुन्ती–कर्णसंवादः
Kuntī–Karṇa Dialogue: Loyalty, Fate, and Constrained Assurance
एतदू धर्मफल पुत्र नराणां धर्मनिश्चये । यत् तुष्यन्त्यस्य पितरो माता चाप्येकदर्शिनी
etad dharma-phalaṃ putra narāṇāṃ dharma-niścaye | yat tuṣyanty asya pitaro mātā cāpy eka-darśinī ||
កર્ણៈ បាននិយាយថា៖ «កូនអើយ នេះហើយដែលធម្មសាស្ត្រ បានប្រកាសថា ជាផលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតនៃធម៌ សម្រាប់មនុស្សដែលស្វែងរកការសម្រេចថាអ្វីត្រឹមត្រូវ៖ ឲ្យបិតា និងគ្រូចាស់ទុំដ៏គួរគោរពទាំងឡាយ ព្រមទាំងមាតា—ដែលផ្តោតភ្នែកលើកូនតែមួយ—ពេញចិត្តចំពោះគេ»។
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that a prime measure and ‘fruit’ of dharma is conduct that brings genuine satisfaction to one’s parents and revered elders—especially the mother devoted to her only son—indicating filial responsibility as a key ethical criterion.
Karna is instructing his son, framing dharma in practical terms: when judging what is right, one should value actions that uphold family duties and earn the approval of parents and elders.