Shloka 3
कुन्ती–कर्णसंवादः
Kuntī–Karṇa Dialogue: Loyalty, Fate, and Constrained Assurance
कानीनस्त्वं मया जात: पूर्वज: कुक्षिणा धृतः । कुन्तिराजस्य भवने पार्थस्त्वमसि पुत्रक
kānīnas tvaṃ mayā jātaḥ pūrvajaḥ kukṣiṇā dhṛtaḥ | kuntirājasya bhavane pārthas tvam asi putraka ||
កರ್ಣៈ បាននិយាយថា៖ «អ្នកជាកូន kānīna—កូនដែលកើតពីខ្ញុំ ខណៈខ្ញុំនៅមិនទាន់រៀបការ—ជាកូនដំបូងរបស់ខ្ញុំ ដែលខ្ញុំធ្លាប់ពោះពេញកាន់ទុក។ នៅពេលខ្ញុំស្នាក់នៅក្នុងព្រះរាជវាំងរបស់ព្រះបាទ កុន្តិភោជ ខ្ញុំបានមានផ្ទៃពោះអ្នក។ ដូច្នេះ កូនស្រឡាញ់ អ្នកជាបារថៈ (Pārtha)»។
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical weight of birth and identity: acknowledging truth about lineage can redefine social labels (like ‘Pārtha’) and intensify duties of kinship, even amid political conflict.
In Udyoga Parva, as war approaches, Karna speaks about the circumstances of his birth—conceived when Kunti lived in Kuntibhoja’s house—and asserts that the child is ‘Pārtha,’ i.e., Kunti’s son, emphasizing kinship ties at a critical moment.