Shloka 13
उद्योगपर्व — अध्याय १३५: कुन्त्याः कृष्णं प्रति संदेशः
Kuntī’s Message to Kṛṣṇa
पुत्र बवाच उदके भूरियं धार्या मर्तव्यं प्रवणे मया । यस्य मे भवती नेत्री भविष्यद्धूतिदर्शिनी,पुत्र बोला--माँ! मेरा यह राज्य शत्रुरूपी जलमें डूब गया है, अब मुझे इसका उद्धार करना है, नहीं तो युद्धमें शत्रुओंका सामना करते हुए अपने प्राणोंका विसर्जन कर देना है; जब मुझे भावी वैभवका दर्शन करानेवाली तुझ-जैसी संचालिका प्राप्त है, तब मुझमें ऐसा साहस होना ही चाहिये
putra uvāca—udake bhūriyaṁ dhāryā martavyaṁ pravaṇe mayā | yasya me bhavatī netrī bhaviṣyaddhṛtidarśinī ||
កូនប្រុសបាននិយាយថា៖ «ម្តាយ! រាជ្យរបស់ខ្ញុំដូចជាលិចចូលក្នុងទឹកនៃសត្រូវ។ ឥឡូវខ្ញុំត្រូវសង្គ្រោះវា; បើមិនដូច្នោះទេ ខ្ញុំត្រូវប្រគល់ជីវិតនៅសមរភូមិ ខណៈប្រឈមមុខសត្រូវ។ ពេលខ្ញុំមានអ្នកដឹកនាំដូចម្តាយ—អ្នកបង្ហាញទស្សនៈនៃសិរីរុងរឿងអនាគត—កម្លាំងក្លាហានក្នុងខ្ញុំ គួរតែមានជាធម្មតា»។
पुत्र उवाच
Educational Q&A
When rightful responsibility is threatened, one must choose between resolute action to restore order and honorable self-sacrifice; guidance that strengthens dhṛti (steadfast resolve) is presented as a legitimate source of courage.
A son addresses his mother, describing his political situation as a kingdom submerged by enemies; he declares a twofold resolve—either to recover what is lost or to die facing the foe—while crediting his mother’s leadership and foresight for his confidence.