Shloka 14
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
न्यमीलयन्त नेत्राणि राजानस्त्रस्तचेतस: । ऋते द्रोणं च भीष्मं च विदुरं च महामतिम्
vaiśaṃpāyana uvāca |
nyamīlayanta netrāṇi rājānas trastacetasaḥ |
ṛte droṇaṃ ca bhīṣmaṃ ca viduraṃ ca mahāmatim ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ស្តេចទាំងឡាយ ដែលចិត្តរន្ធត់ដោយភ័យ បានបិទភ្នែក—លើកលែងតែ ដ្រូណ, ភីស្ម និងវិទុរាដែលមានចិត្តធំទូលាយ។ នៅមុខសភាពដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច និងអស្ចារ្យនៃព្រះក្រឹષ્ણ មនុស្សភាគច្រើនមិនអាចទ្រាំទ្រទស្សនៈនោះបាន; មានតែអ្នកដែលបានទទួលភាពមាំមួន និងសមត្ថភាពទិព្វទេ ទើបអាចរក្សាសម្រស់ភ្នែកមើលព្រះអង្គបាន។ ទិដ្ឋភាពនេះបញ្ជាក់ថា អំណាចវិញ្ញាណ និងភាពច្បាស់លាស់ខាងសីលធម៌ មិនមែនស្ថិតលើស្ថានៈរាជ្យទេ ប៉ុន្តែកំណត់ថា នរណាអាចប្រឈមមុខនឹងសច្ចៈដោយមិនរអាក់រអួល។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Awe before the divine exposes inner preparedness: worldly power does not guarantee the capacity to face higher truth. Those grounded in discernment and dharma (exemplified by Vidura, and the venerable elders) can endure what overwhelms others, suggesting that moral and spiritual fitness determines one’s ability to witness reality without fear.
During a moment of overwhelming divine manifestation associated with Śrī Kṛṣṇa, the assembled kings become terrified and shut their eyes. Only Droṇa, Bhīṣma, and Vidura are singled out as exceptions in this verse, indicating they remain able to look on while others recoil.