Shloka 10
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
वनेषु मृगवासेषु व्याप्रविप्रोषितेषु च । दावाग्निविप्रयुक्तेषु शून्येषु गहनेषु च,इस क्रमसे माधवी वैदूर्यमणिके अंकुरोंके समान सुशोभित, कोमल, चिकनी, तिक्त, मधुर एवं हरी-हरी घास चरती, पवित्र नदियोंके शुद्ध, शीतल, निर्मल एवं सुस्वादु जल पीती और मृगोंके आवासभूत, व्याप्ररहित एवं दावानलशून्य निर्जन वनोंमें मृगोंके साथ वनचारिणी मृगीकी भाँति विचरण करती थी। उसने ब्रह्मचर्यपालनपूर्वक महान् धर्मका आचरण किया
vaneṣu mṛgavāseṣu vyāpraviproṣiteṣu ca | dāvāgniviprayukteṣu śūnyeṣu gahaneṣu ca ||
នារ៉ដៈបាននិយាយថា៖ ក្នុងព្រៃដែលជាទីស្នាក់របស់ក្តាន់—ឆ្ងាយពីការរំខានរបស់មនុស្ស និងពីភាពរវល់អ៊ូអរ—ឆ្ងាយពីភ្លើងព្រៃ គ្មានភូមិសាស្ត្រ និងជ្រៅស្ងាត់ មាធវីរស់នៅដូចមេក្តាន់ក្នុងចំណោមក្តាន់។ នាងស៊ីស្មៅបៃតងទន់ រលោង ជាពន្លកថ្មី ហើយផឹកទឹកបរិសុទ្ធ ត្រជាក់ ថ្លា និងផ្អែមឆ្ងាញ់នៃទន្លេបរិសុទ្ធ ហើយដើរលេងតាមព្រៃឯកោទាំងនោះ។ ដូច្នេះ ដោយរក្សាព្រហ្មចរិយៈ (ការតម្រង់ចិត្តដ៏បរិសុទ្ធ) នាងបានអនុវត្តធម៌ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed through disciplined simplicity: choosing secluded, non-violent surroundings, living with purity and restraint, and upholding brahmacarya as a means to cultivate higher ethical conduct.
Nārada describes Mādhavī’s forest-dwelling: she moves among deer in remote, uninhabited, wildfire-free woods, sustains herself on tender grass and pure river-water, and lives a chaste, dharma-centered life.