Shloka 6
Divodāsa–Mādhavī Saṃvāda: Pratardana-janma and Kanyā-niryātana (दिवोदास–माधवी संवादः / प्रतर्दन-जननम् / कन्या-निर्यातनम्)
ततस्तव भवित्रीयं पुत्राणां जननी शुभा । अरणीव हुताशानां योनिरायतलोचना
tatas tava bhavitrīyaṁ putrāṇāṁ jananī śubhā | araṇīva hutāśānāṁ yonir āyatalocanā ||
គាលវៈ បាននិយាយថា៖ «បើថ្លៃស្រីដែលបានកំណត់នោះត្រូវបានបង់រួច នោះកញ្ញាមង្គលភ្នែកធំរបស់ខ្ញុំនេះ នឹងក្លាយជាមាតានៃព្រះរាជបុត្ររបស់អ្នក។ ដូចអរណី—ឈើចង្ក្រានបង្កើតភ្លើង—ជាគ្រាប់ពូជដែលបង្ហាញភ្លើងបរិសុទ្ធចេញមក នាងក៏នឹងជាប្រភពដែលបង្កើតកូនប្រុសដ៏រុងរឿងរបស់អ្នកដែរ»។
गालव उवाच
Educational Q&A
The verse frames marriage and progeny within dharma: legitimate union is tied to agreed obligations (the stipulated payment), and the woman is honored through a sacred metaphor—likened to the araṇī that brings forth ritual fire—emphasizing responsibility, lineage, and the sanctity of generative power.
Gālava addresses a king and assures him that the maiden will bear him sons, but only after the required bride-price is fulfilled; he praises her auspicious qualities and uses the araṇī–fire imagery to describe her as the source from which the king’s sons will arise.