Shloka 9
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
सप्तर्षीणामन्यतमं वेषमास्थाय भारत । बुभुक्षुः क्षुभितो राजन्नाश्रमं कौशिकस्य तु,भारत! धर्म सप्तर्षियोंमेंसे एक (वसिष्ठजी)-का वेष धारण करके भूखसे पीड़ित हो भोजनकी इच्छासे विश्वामित्रके आश्रमपर आये
saptarṣīṇām anyatamaṁ veṣam āsthāya bhārata | bubhukṣuḥ kṣubhito rājann āśramaṁ kauśikasya tu ||
ឱ ភារត! ធម្មៈ បានស្លៀកវេសជាមួយក្នុងចំណោមសប្តឥសី (វសិષ્ៈ) ហើយដោយទុក្ខព្រោះឃ្លាន ប្រាថ្នាអាហារ បានមកដល់អាស្រាមរបស់កៅសិក (វិស្វាមិត្រ) ឱព្រះរាជា។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបង្ហាញថា ភាពឃ្លាន និងភាពខ្វះខាតអាចសាកល្បងសូម្បីតែអ្នកធំ; ហើយធម៌ត្រូវបានវាស់វែងតាមការទទួលភ្ញៀវដែលមកដល់ក្នុងភាពលំបាក។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse sets up a dharma-test centered on hospitality: when a distressed guest arrives (even in disguise), one’s righteousness is revealed by compassion, restraint, and proper reception rather than by appearances.
Narada narrates that one of the Seven Sages, taking on a disguise, comes to Viśvāmitra’s (Kauśika’s) hermitage driven by hunger and seeking food—introducing an episode where the response to a hungry visitor becomes morally significant.