Shloka 27
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
तपस्वी गालवके बहुत आग्रह करनेपर विश्वामित्रको कुछ क्रोध आ गया; अतः उन्होंने इस प्रकार कहा-- ।।
ekataḥ śyāmakarṇānāṃ hayānāṃ candravarcasām | aṣṭau śatāni me dehi gaccha gālava mā ciram ||
នារ៉ដៈបាននិយាយថា៖ ពេលដែលអ្នកតាបសៈ កាលវៈ បានបង្ខំអង្វរយ៉ាងខ្លាំង ព្រះវិស្វាមិត្រក៏មានកំហឹងបន្តិច ហើយបានប្រកាសថា៖ «កាលវៈ! ចូរនាំមកឲ្យខ្ញុំសេះប្រាំបីរយ កាំរស្មីដូចព្រះចន្ទ ពណ៌សភ្លឺ ហើយមានត្រចៀកមួយខាងពណ៌ខ្មៅ។ ទៅ—កុំយឺតយ៉ាវ!» ការទាមទារនេះជាការសាកល្បងដ៏តឹងរឹងរបស់គ្រូ លើសេចក្តីមុតមាំ និងការគោរពបង្គាប់ បង្ខំឲ្យអ្នកស្វែងរកប្រឈមមុខនឹងដែនកំណត់នៃកម្លាំងខ្លួន និងធម៌នៃការបំពេញពាក្យសច្ចា ដោយមិនពន្យាពេល ឬរកលេសឡើយ។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined obedience and perseverance under a guru’s stern testing. A difficult demand can function as a crucible for commitment, while also warning that insistence and impatience can provoke anger and harden conditions.
Nārada narrates that Gālava repeatedly urges Viśvāmitra, who then—angered—sets a formidable requirement: Gālava must procure eight hundred moon-bright horses with one dark ear, and must do so without delay.