Shloka 15
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
अथ वर्षशते पूर्णे धर्म: पुनरुपागमत् । वासिष्ठ॑ वेषमास्थाय कौशिकं भोजनेप्सया,तदनन्तर सौ वर्ष पूर्ण होनेपर पुनः धर्मदेव वसिष्ठ मुनिका वेष धारण करके भोजनकी इच्छासे विश्वामित्र मुनिके पास आये
atha varṣaśate pūrṇe dharmaḥ punar upāgamat | vāsiṣṭhaṃ veṣam āsthāya kauśikaṃ bhojanecchayā ||
កាលពីរយឆ្នាំបានបំពេញពេញលេញហើយ ព្រះធម៌បានត្រឡប់មកវិញម្តងទៀត។ ទ្រង់ស្លៀកពាក់ជារូបមុនីវសិષ્្ឋ ហើយចូលទៅរក កៅសិក (វិશ્વាមិត្រ) ដោយចិត្តប្រាថ្នាអាហារ ដើម្បីសាកល្បងភាពអត់ធ្មត់ និងកម្លាំងសីលធម៌របស់មហាមុនីក្រោមទុក្ខលំបាកយូរអង្វែង។
नारद उवाच
Educational Q&A
Dharma may test a person’s righteousness through ordinary needs like hunger and through deceptive appearances; ethical steadiness is proven over time, not merely declared.
After a hundred years, Dharma returns and, taking on Vasiṣṭha’s appearance, approaches Viśvāmitra (Kauśika) seeking food—setting up a moral test involving recognition, hospitality, and self-control.