Shloka 12
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
भुक्त मे तिष्ठ तावत् त्वमित्युक्त्वा भगवान् ययौ । विश्वामित्रस्ततो राजन् स्थित एव महाद्युति:
bhukta me tiṣṭha tāvat tvam ity uktvā bhagavān yayau | viśvāmitras tato rājan sthita eva mahādyutiḥ ||
ដោយនិយាយថា «ខ្ញុំបានបរិភោគរួចហើយ; ឥឡូវអ្នកស្នាក់នៅទីនេះសិន» ព្រះធម៌ដ៏គួរគោរពបានចាកចេញពីទីនោះ។ ឱព្រះរាជា! បន្ទាប់មក មហាតេជស្វី វិශ්וואַមិត្រ នៅតែឈរនៅទីនោះ ដូចស្ថានភាពដដែល—ទ្រាំទ្រទាំងស្ងៀមស្ងាត់ និងការអត់ធ្មត់។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as restraint and endurance: even when dismissed or left waiting, a disciplined person maintains composure and steadiness rather than reacting with anger or entitlement.
Dharma tells Viśvāmitra that he has already eaten and instructs him to stay for the moment; Dharma then leaves. Viśvāmitra, described as greatly radiant, remains standing there exactly as he was, continuing to bear the circumstance.