Shloka 12
Udyoga Parva, Adhyāya 101: Bhogavatī-varṇana, Nāga-vaṃśa-kathana, and Sumukha-vivāha-prastāva
उद्धृता वारुणी लक्ष्मीरमृतं चापि मातले । उच्चै:श्रवाश्ना श्वराजो मणिरत्नं च कौस्तुभम्
uddhṛtā vāruṇī lakṣmīr amṛtaṃ cāpi mātale | uccaiḥśravāś ca śvarājo maṇiratnaṃ ca kaustubham, devasārathe ||
នារដៈ បានមានពាក្យថា៖ «ឱ មាតលី អ្នកបើករទេះរបស់ព្រះទេវតា! ពីការកូរសមុទ្រ បានកើតមាន វារុណី (Vāruṇī), លក្ខ្មី (Lakṣmī) និង អម្រឹត (amṛta) ផងដែរ។ ពីការកូរដដែលនោះ ក៏បានបង្ហាញខ្លួន សេះក្សត្រ ឧច្ចៃះស្រវា (Uccaiḥśravā) និងមណីរត្ន៍ កៅស្តុភ (Kaustubha)»។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse points to a recurring Mahābhārata ethic: great gains often require collective effort, even among rivals, but the resulting boons (wealth, power, immortality-symbols) can intensify rivalry unless restrained and distributed in alignment with dharma.
Nārada addresses Mātali and lists the wondrous products that emerged from the ocean-churning: Vāruṇī, Lakṣmī, amṛta, the celestial horse Uccaiḥśravā, and the jewel Kaustubha—invoking the famous Samudra-manthana episode as illustrative background.